Ονομάζομαι Εβι Λενσελιν, είμαι 37 ετών και πάντα ένιωθα κοντά στα όνειρα. Μεγάλωσα στην Ολλανδία σε μια οικογένεια όπου τα όνειρα συζητιούνταν συχνά. Η μητέρα μου μπορούσε ξαφνικά μέσα στη μέρα να πει ότι είδε κάτι περίεργο στον ύπνο της. Αυτές οι μικρές στιγμές με έκαναν να καταλάβω ότι τα όνειρα δεν είναι απλές εικόνες, αλλά συνδέονται με όσα νιώθουμε.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στην ψυχολογία άρχισα να ακούω πιο προσεκτικά τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι μιλούσαν για τα όνειρά τους. Κάποιοι ήταν διστακτικοί, άλλοι πολύ ανοιχτοί. Ο τρόπος της αφήγησης με βοήθησε να καταλάβω ότι το όνειρο και ο τρόπος που το περιγράφουμε έχουν την ίδια σημασία. Στα είκοσί μου πέρασα μια περίοδο κατάθλιψης και ονειρευόμουν συχνά δύσκολες καταστάσεις. Οι εικόνες αυτές με ακολουθούσαν όλη μέρα. Όσο πιο βαθιά έμπαινα στην κατάθλιψη, τόσο λιγότερο ονειρευόμουν, και αυτό με προβλημάτιζε.
Παντρεύτηκα στα 25 μου, αλλά ο γάμος δεν κράτησε. Το διαζύγιο έφερε αναστάτωση και η κατάθλιψη επέστρεψε. Στα όνειρά μου περπατούσα σε σπίτια που δεν ταίριαζαν ή καθόμουν σε αυτοκίνητα χωρίς κατεύθυνση. Αυτές οι εικόνες είχαν άμεση σχέση με τις επιλογές που έπρεπε να κάνω τότε. Αυτή η εμπειρία με βοηθά σήμερα να εξηγώ καλύτερα τι δείχνουν τα όνειρα.
Μετά το διαζύγιο έζησα και εργάστηκα σε διάφορες χώρες της Ευρώπης. Κάθε χώρα είχε τον δικό της τρόπο να μιλά για τα όνειρα.
- Στην Ισπανία άκουγα ζεστές και συναισθηματικές αφηγήσεις.
- Στην Αγγλία πιο πρακτικές περιγραφές, συχνά για δουλειά και πίεση.
- Στην Ελλάδα όνειρα συνδεδεμένα με οικογένεια και παλιές συνήθειες.
- Στη Σουηδία ήρεμες και καθαρές εικόνες.
- Στην Τσεχία όνειρα γεμάτα σύμβολα.
- Στην Ιταλία χρώματα και κίνηση.
- Στη Γερμανία θέματα ελέγχου.
- Στη Σλοβακία αλλαγές και νέες φάσεις.
- Στη Δανία ιστορίες για ισορροπία.
- Στη Ρουμανία οικογενειακή φροντίδα.
- Στη Σλοβενία εικόνες δεμένες με τη φύση.
- Στην Πολωνία πειθαρχία και προσδοκίες.
Παρότι οι τρόποι αφήγησης άλλαζαν από χώρα σε χώρα, τα συναισθήματα ήταν τα ίδια: αμφιβολία, επιθυμία, φόβος, ελπίδα, ένταση, αγάπη, απώλεια. Αυτό δεν αλλάζει με τη γλώσσα.
Τώρα ζω ξανά στην Ολλανδία με τις δύο γάτες μου. Συχνά καταλαβαίνουν πότε ανησυχώ και έρχονται κοντά μου. Μερικές φορές περπατούν στο σπίτι τη νύχτα και ξυπνάω με μια αίσθηση που επιστρέφει αργότερα στο όνειρό μου. Αυτές οι μικρές λεπτομέρειες εμφανίζονται και στις εξηγήσεις μου, γιατί τα όνειρα έχουν σχέση με την καθημερινή μας ζωή.
Η αδελφή μου ζει στην Αμερική και μιλάμε συχνά σε περίεργες ώρες λόγω της διαφοράς ώρας. Μου λέει τα όνειρά της, συνήθως όταν έχει νοσταλγία ή άγχος στη δουλειά. Αυτές οι συζητήσεις με βοηθούν να βλέπω τα όνειρα από περισσότερες οπτικές.
Γράφω με απλή και καθαρή γλώσσα. Θέλω οι εξηγήσεις μου να είναι κατανοητές σε όλους. Δεν χρησιμοποιώ δύσκολες λέξεις ή ασαφείς ιδέες. Τα όνειρα μερικές φορές μας μπερδεύουν, αλλά μας δείχνουν τι έχει σημασία για εμάς. Αυτό προσπαθώ να κάνω πιο ξεκάθαρο, ώστε να καταλαβαίνεις καλύτερα τον εαυτό σου όταν ένα όνειρο μένει μαζί σου περισσότερο απ’ όσο περίμενες.
Αν ένα όνειρο σε αγγίζει, ελπίζω να αναγνωρίσεις κάτι και στα δικά μου κείμενα. Να καταλάβεις ότι δεν είσαι ο μόνος που ξυπνά με ερωτήσεις. Και ότι μερικές φορές ένα όνειρο είναι ένας καθρέφτης της ζωής σου.